Yeni Hayat, Yeni Kurallar

2006 senesinde Yüz Derece ’deki dostlarımla helalleşip onlardan ayrılarak müzik kariyerime süresiz bir ara verdim.

Sonra da kendimi tamamen dövme yapmaya adadım. Askerdeyken, çarşı izinlerimde gittiğim bir internet kafede, e-mail’lerimi düzenli olarak kontrol ederek, yokluğumda dahi bir randevu listesi oluşturmayı akıl etmiştim. Böylece döndüğümde direkt beni bekleyen işlerimin başına oturabildim.

Aldığım kararlardan biri de artık sadece kendi tasarımım olan desenleri dövme yapacak olmamdı. Sigaranın yokluğundan kazandığım enerjiyi, dumanlı durumların yokluğundan kazandığım konsantrasyonu ve müzik kariyerimin yokluğundan kazandığım vakti de tamamen işime verince, işimin kalitesinde gözle görülür bir artış oldu. Artık yorulmuyor, sıkılmıyor ve çok daha metotlu çalışıyordum.

Emre Cebeci 2006 / Dijital çizim

Herkes için sadece bir sefere mahsus tasarım yapmaya başladım. Tasarımlarım artık tamamen kişiye özel olmaya başladı. Onlara duygularının resimsel yansımalarını vücutlarına uyumlu duracak şekilde tasarlamaya başladım.

Bu hali müşterilerim de keşfetmiş ve artık beni arkadaşlarına şiddetle tavsiye eder olmuşlardı. Bana olan bu güven arttıkça, ben de işimden daha fazla heyecan duymaya başladım.

Müşterilerim beni artık tamamen tavsiye üzerine bulabiliyorlardı. Kapımda bir tabela veya bir kartvizitim yoktu. Tavsiye edilebilmenin tek yolu iyi iş çıkartmaktı. Bu sayede işimi iyi yapmam gerektiğine dair bilincim her zaman dinç kalmıştır.

Ayrıca bu durum, işe manevi olarak da daha çok kıymet katıyordu.

Gelenler kendini ayrıcalıklı hissediyor, sadece kendileri için tasarlanmış bir dövmeye sahip olacaklarını biliyorlardı.

Emre Cebeci 2006 / Kağıt üzerine fırça ile akrilik boyama
Emre Cebeci 2007 / Kağıt üzerine kamış kalem ile mürekkep

Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir